خواجه نصیر الــدین طوســـی
| خواجه نصیرالدین طوسی | |
|---|---|
| زادروز | شنبه ۱۱ جمادیالاولی ۵۹۷ قمری (۵ اسفند ۵۷۹) توس |
| درگذشت | دوشنبه ۱۸ ذیحجهٔ ۶۷۲ قمری (۱۱ تیر۶۵۳) بغداد |
| آرامگاه | کاظمبن ۴۷٫۶۲″ ۳۰′ ۴۸°شرقی ۲۹٫۵۵″ ۴۷′ ۳۴°شمالی |
| محل زندگی | خراسان، قزوین، آذربایجان و بغداد |
| ملیت | ایرانی |
| پیشه | فیلسوف و دانشمند |
| سالهای فعالیت | سدهٔ هفتم قمری |
| لقب | استاد بشر و عقل حادی عشر |
| دوره | اوایل مغولان و ایلخانان |
| مذهب | اسلام، شیعهٔ امامیه اسماعیلیه |
| مکتب | فلسفه مشایی |
| آثار | اخلاق ناصری، زیج ایلخانی،اساسالاقتباس و کتب و رسالههای بسیاری به عربی و فارسی |
| فرزندان | صدرالدین علی، اصیلالدین حسن و فخرالدین احمد |
| گفتاورد | گر پیشتر از مرگ طبیعی مُردی، برخور که بهشت جاودانی بُردی |
ابو جعفر محمد بن محمد بن حسن طوسی مشهور به خواجه نصیرالدین (زادهٔ اسفند ۵۷۹ در توس - درگذشتهٔ ۱۱ تیر ۶۵۳ در بغداد) فیلسوف، متکلم، فقیه، دانشمند، ریاضیدان و منجمایرانی شیعه سده هفتم است. کنیهاش «ابوجعفر» و به القابی چون «نصرالدین»، «محقق طوسی»، «استاد البشر» و «خواجه» شهرت دارد.![]()
هادی عبداللهی![]()
+ نوشته شده در دوشنبه سی ام بهمن ۱۳۹۱ ساعت توسط کارگروه تیزهوشان
|