توت‌فرنگی *

توت‌فرنگی (با نام‌های: چیلک یا چیالک جنگلی، چَلَم و شالکَه) گیاهی نهان‌دانه از تیرهٔ گل سرخ است. رشد این گیاه در آب و هوای معتدل گرم و در بستر غنی از گیاخاک و خاک اسیدی بسیار خوب است. گل‌های توت‌فرنگی نسبت به سرما به شدت حساس هستند ولی عطر و طعم نهنج (قسمت خوراکی گیاه) با انجماد از بین نمی‌رود.^[۱]

توت فرنگی به‌دلیل دارا بودن فیتو کمیکال، اثرات مثبت بسیاری بر روی مغز می‌گذارد و می‌تواند اثرات نامطلوب پیری بر مغز را کاهش دهد.

---

                                                             هادی عبداللهی     

---

جعفر خان زند *

جعفر خان پسر صادق‌خان زند و پدر لطفعلی‌خان زند، ششمین پادشاه دودمان زند بود.

او چندی فرمانروی بخش‌هایی از ایران مرکزی و جنوبی را در دست داشت و سرانجام در جنگ قدرت میان دودمان زند در شیراز و در حالی که بر تخت بیماری بود کشته شد. او را با وجود توانایی جنگی اش ترسو خوانده اند. وی واپسین فرمانروای زند پیش از پسرش بود.

جعفرخان زند
دوران	پادشاه زندیان ۱۲۰۱-۱۲۰۳
پیش از	صیدمرادخان زند
پس از	علیمرادخان زند
دودمان	زندیان
پدر	صادق‌خان زند
فرزندان	لطفعلی‌خان زند

                                                                                           هادی عبداللهی

صادق‌خان زند *

صادق خان برادر تنی کریم خان زند، چهارمین پادشاه دودمان زند و پدر بزرگ لطفعلی خان زند بود.

وی در کرمان فرمانروایی به راه انداخته بود و دعوی پادشاهی داشت. با ترور زکی خان خود را به شیراز رساند و فرمانروایی را به دست گرفت. ولی از علیمرادخان شکست خورد و به قتل رسیدو به روایتی خودکشی کرد.

وی که مردی دلاور بود پس از مرگ کریم خان و در جنگ قدرت میان خاندان زند در آغاز نابینا و چندی بعد کشته شد.

صادق‌خان زند
دوران	پادشاه زندیان از ۱۱۹۳ تا ۱۱۹۶
پیش از	علیمرادخان زند
پس از	ابوالفتح‌خان زند
دودمان	دودمان زند
فرزندان	جعفرخان زند

                                                                    هادی عبداللهی

لُطفعَلی خان زند *

لُطفعَلی خان زند (۱۱۴۸-۱۱۷۳ خورشیدی) واپسین فرمانروای زند بود که میان سالهای ۱۱۶۸ تا ۱۱۷۳ خورشیدی (۱۲۰۳ تا ۱۲۰۹ قمری) بر سر پادشاهی با هماورد نیرومندش آغا محمدخان قاجار به نبرد پرداخت و سرانجام از او شکست خورد و با مرگ او پرونده دودمان زند نیز بسته شد.

وی پسر جعفرخان زند و نوه صادق خان زند برادر بنیان‌گذار فرمانروایی زندیان کریمخان زند وکیل الرعایا بود. وی دارای ویژگیهای برجسته بسیاری چون خوش‌سیمایی، دلاوری، نیرومندی و هوش سرشار بود. وی از ادب و شعر هم بی‌بهره نبود.

لُطفعَلی خان زند
دوران	واپسین فرمانروای زند
تاجگذاری	۱۱۶۸ تا ۱۱۷۳ خورشیدی ۱۲۰۳ تا ۱۲۰۹ قمری)
زادروز	۱۱۴۸ خورشیدی
زادگاه	شیراز
مرگ	۱۱۷۳ خورشیدی
محل مرگ	تهران
آرامگاه	امامزاده زید در بازار قدیمی تهران
پیش از	آغامحمدخان قاجار
پس از	صیدمرادخان زند
دودمان	زند
پدر	جعفرخان زند
دین	مسلمان (شیعه)

---

                                                 هادی عبداللهی      

---

شاهرُخ‌میرزا *

شاهرُخ‌میرزا یا شاهرخ افشار (۱۱۱۲ تا ۱۱۷۵) چهارمین پادشاه دودمان افشاریان ایران بود. وی بزرگترین فرزند رضا‌قلی‌میرزا، ولیعد نادرشاه بود. شاهرخ‌میرزا که از ۱۱۲۷ تا ۱۱۲۹ خورشیدی (۲ سال) بر ایران پادشاهی کرد، جانشین ابراهیم‌شاه بود. همچنین شاهرخ‌میرزا از ۱۱۲۹ تا ۱۱۷۴ خورشیدی (۱۲۱۰ ق.) فقط حاکم مشهد بود.

پس از قتل نادرشاه در قوچان به سال ۱۱۲۶، عادل‌شاه برادرزادهٔ نادر به تخت پادشاهی نشست. وی تمام فرزندان و بازماندگان نادر - به استثنای شاهرخ - را کشت. عادل‌شاه یکسال حکومت کرد تا اینکه برادرش ابراهیم شاه او را کنار زد. ابراهیم شاه نیز برکنار شد و شاهرخ جوان جای او را گرفت ولی او چندان خوش اقبال نبود چرا که پس از مدتی کوتاه به خاطر شورشی در مشهد دستگیر و نابینا شد ولی دوباره نجات یافت و با حالت کوری تا آغاز حکومت آقا محمدخان قاجار به حکومت محدود و ظاهری خود در مشهد ادامه داد. وی سرانجام به خاطر شکنجه‌های آقا محمدخان که برای فاش کردن جواهرات نادری صورت گرفت، جان سپرد. از فرزندان او نادر میرزا و نصرالله میرزا بودند.

---

هادی عبداللهی

---

ابراهیم‌شاه *

ابراهیم‌شاه سومین پادشاه دودمان افشاریان ایران بود.

ابراهیم‌شاه تنها چند ماه در سال ۱۱۲۷ خورشیدی پادشاهی کرد.

او جانشین عادل‌شاه افشار بود.

ابراهیم‌شاه فرزند ابراهیم‌خان و برادرزاده نادر بود.وی تمام حکومت خود را در استرآباد طی کرد.

هادی عبداللهی

عادل شاه

عادل شاه افشار (مرگ ۱۱۲۷) دومین پادشاه دودمان افشاریه ایران بود. وی برادرزاده نادرشاه بود و پس از قتل وی در قوچان، بیشتر فرزندان نادر، از جمله رضاقلی میرزا و نصراللّه میرزا را به قتل رساند. تنها شاهرخ میرزا، فرزند رضاقلی را به قتل نرساند.

عادل‌شاه افشار که از ۱۱۲۶ تا ۱۱۲۷ خورشیدی (۱ سال) پادشاهی کرد، جانشین نادرشاه افشار بود. عادل‌شاه فرزند ابراهیم‌خان (برادر نادر) بود. عادل شاه زمانی که به قدرت رسید ۲۴ ساله بود. پس از قتل نادر در اعلامیه‌ای که صادر کرد مسئولیت قتل نادر را بر عهده گرفت.

او خزائن نادرشاه را از کلات به مشهد انتقال داد که در حدود پانزده کرور بود (هر کرور ۵۰۰ هزار تومان) و همه را به اطرافیان بخشید.

در این زمان ابراهیم‌خان، برادر وی که در نواحی مرکزی و جنوبی و غربی حکومت می‌کرد، اعلام استقلال کرد و برای سرکوبی برادرش حرکت کرد.

دو برادر در فاصله میان سلطانیه و زنجان به هم رسیدند، در این نبرد عادل شاه شکست خورد، بسیاری از سپاهیانش به ابراهین خان پیوسته، بقیه متفرق شدند.

عادل شاه به تهران گریخت، اما دستگیر، و به دستور ابراهیم خان کور شد.

سرانجام، شاهرخ میرزا، او را به دست زنان حرم سپرد و آنان از فرط خشم قطعه قطعه‌اش کردند.

---

      هادی  عبداللهی

---

صِیدمُرادخان زند*

صِیدمُرادخان زند هفتمین پادشاه دودمان زند ایران بود.

صیدمرادخان زند که از ۱۱۶۷ تا ۱۱۶۸ خورشیدی (۱ سال) پادشاهی کرد جانشین جعفرخان زند بود.

صیدمرادخان زند فرزند خدامرادخان بود.

صِیدمُرادخان زند
دوران	هفتمین پادشاه زندیان از ۱۱۶۷ تا ۱۱۶۸ خورشیدی
پیش از	لطفعلی‌خان زند
پس از	جعفرخان زند
دودمان	دودمان زند
پدر	خدامرادخان

                                                             هادی عبداللهی

داریوش بزرگ.......

داریوش یکم (به پارسی باستان: ‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎)، پسر ویشتاسپ، ناموَر داریوش بزرگ، سومین پادشاه هخامنشی بود. وی در سال ۵۲۲ پیش از میلاد، با کمک چندی از بزرگان هفت خانوادهٔ اشرافی پارسی با کشتن گئومات مغ بر تخت نشست. پس از آن به فرونشاندن شورش‌های درون‌مرزی پرداخت. فرمانروایی شاهنشاهی را استحکام بخشید و سرزمین‌هایی چند به شاهنشاهی افزود. آغاز ساخت پارسه (تخت جمشید) در زمان پادشاهی او بود.

از دیگر کارهای او حفر راه‌آبی بود که دریای سرخ را به رود نیل و از آن سو به دریای مدیترانه پیوند می‌داد. آرامگاه او در دل کوه رحمت در جایی به نام نقش رستم در مرودشت فارس (نزدیک شیراز) است. پس از جهانگیری کوروش و کمبوجیه سراسر آسیا (آسیای صغیر) مگر عربستان جزو قلمرو او محسوب می‌گردید.

داریوش بزرگ
دوران	۵۲۲ - ۴۸۶ پیش از میلاد (۳۶ سال)
زادروز	۵۴۹ پیش از میلاد
مرگ	۴۸۶ پیش از میلاد
آرامگاه	کوه رحمت، نقش رستم
پیش از	خشایارشا
پس از	کمبوجیه دوم
دودمان	هخامنشیان
پدر	ویشتاسپ
فرزندان	خشایارشا ویشتاسپ ارته زوستر (دختر داریوش) هخامنش
دین	مزدیسنا

هادی عبداللهی

انوشیروان

خسرو اول (زایش ۵۰۱، مرگ ۵۷۹ میلادی) فرزند قباد یکم، معروف به خسرو (کسری) انوشیروان (نوشیروان) دادگر، شاهنشاه ساسانی، از سال ۵۳۱ تا سال ۵۷۹ میلادی  بود.

شروع شاهنشاهی خسرو اول آغاز درخشان‌ترین دورهٔ عهد ساسانیان بود. او به مشکلاتی که مزدکیان برای کشور به وجود آورده بودند، خاتمه داد. اصلاحات اقتصادی و مالیاتی کارامدی را انجام داد که باعث پر پول شدن خزانه شاه و به طور همزمان فراهم آمدن رضایت مردم شد. خسرو ارتش را سازمانی و قدرتی دوباره داد. او در طول دوره شاهنشاهی خود سه بار با امپراتوری بیزانس جنگ کرد، که بار اول با پیروزی‌های ایران که نقطه عطف آن فتح انطاکیه در سال ۵۴۰ میلادی بود، با قرارداد صلح موقت در سال ۵۴۵ میلادیپایان یافت. بزودی برای بار دوم بین دو قدرت بزرگ جهان در آن زمان جنگ درگرفت و با به نتیجه رسیدن مذاکرات صلح در سال ۵۶۱ میلادی با انعقاد قرارداد صلح پنجاه ساله و خراجگذار شدن روم به شاهنشاهی ایران، جنگ خاتمه یافت. پس از ختم جنگِ روم، کسری در سالهای ۵۶۱ تا ۵۵۸ میلادی، دولت هفتالیان را که در اثر حملهٔ یک قبیلهٔ ترک به سرداری سینجیبو متزلزل شده بود، برانداخت. رود جیحون مرز بین ایران و سرزمین خاقان ترک شناخته شد. این خاقان به زودی برای ایران دشمنی خطرناک‌تر از پادشاه هفتالیان گردید. بعضی قبایل ترک حتی در قفقاز نمودار شدند و کسری برای اینکه از حملات آنان جلوگیری کند، بر استحکامات قلعه دربند افزود. در قسمت جنوب کسری قدرت خود را بر یمن بسط داد. این مملکت آنزمان در دست حبشیان بود. وهریز، که یکی از سرداران کسری بود، با اعراب همدست شد و در سال ۵۷۰ میلادی حبشیها را شکست داد و از جانب شاهنشاه به حکومت یمن منسوب شد. در همین سالها، سینجیبو به تحریک بیزانس به ایران حمله کرد ولی استحکامات مرزی ایران جلوی پیشرفت او را گرفت. این رویداد و همچنین اغتشاشاتی که در ارمنستان به تحریک دولت روم درگرفت، باعث برافروختن آتش جنگی دوباره میان ایران و روم شد. یوستینیانوس امپراتور بیزانس که فکر می‌کرد خسرو دیگر پیر شده‌است و توانایی اداره جنگ را ندارد با پشتیبانی ارمنیان مسیحی به ایران حمله کرد و شهر نصیبین را به محاصره درآورد. ولی خسرو موفق شد او را به سختی شکست دهد و با پیشروی در خاک بیزانس قلعه دارا را نیز به اشغال خود درآورد. در بین جنگ، تیبریوس امپراتور بیزانس شد و پس از چندی کش و قوس مذاکرات صلح بین دو قدرت آغاز شد ولی خسرو در سال ۵۷۹ میلادی درگذشت و نتیجه صلح را ندید.

خسرو اول

جای حکومت	ایرانشهر
دودمان	ساسانیان
تاجگذاری	۵۳۱ میلادی تیسفون
لقب	دادگر، انوشیروان (انوشه روان به معنی دارنده روح جاویدان)
زادروز	۵۰۱ میلادی
پایان حکومت	۵۷۹ میلادی
درگذشت	۵۷۹ میلادی
نام پدر	قباد یکم
شاهنشاه پیشین	قباد یکم
شاهنشاه پسین	هرمز چهارم
دین	زرتشتی
دستاورد های مهم	تحکیم سلطنت، تجدید درجات اجتماعی، اصلاحات اقتصادی و مالیاتی، رشد چشمگیر علم و دانش به خصوص در دانشگاه گندی شاپور، افزایش چشمگیر قدرت نظامی و ارتش ایران، ترجمه کتابهای گوناگون به زبان پهلوی از جملهکلیله و دمنه، رشد چشمگیر هنر و موسیقی^[۱]
جنگ ها	جنگ با روم و فتح انطاکیه، خراجگزار شدن دولت روم به ساسانیان، جنگ با ترکان و هفتالیان و شکست دادن آنها
وزیران سرشناس	برزویه

هادی عبداللهی

شاه صفی اول

شاه صفی از پادشاهان دودمان صفوی ایران است که از ۱۰۰۷ تا ۱۰۲۱ خورشیدی مصادف ۱۶۲۹ تا ۱۶۴۲ میلادی و یا ۱۰۳۸ تا ۱۰۵۲ هجری قمری به مدت ۱۴ سال پادشاهی کرد. شاه صفی ششمین شاه صفوی و جانشین شاه عباس یکم بود. او به خاطر ترس از دست دادن حکومت، بسیاری از اطرافیان خود، از جمله شاهزادگان صفوی و بزرگان گرجی را به قتل رسانید. در سال اول سلطنتش شهر مشهد مورد هجوم خان ازبک^{[۷][یادداشت ۲]} واقع شد، اما سرانجام ازبکان شکست خوردند و به فرارود گریختند. سلطان مراد، پادشاه عثمانی به محض آگهی از درگذشت شاه عباس ، به آذربایجان و بغداد لشکر کشید که در آذربایجان کاری از پیش نبرد، اما در بغداد در نهایت پیروز شد و با پیمان ذهاب، بغداد به صورت همیشگی جزو خاک عثمانی شد. با وجود از دست دادن بغداد و یورش‌های پیاپی ازبک‌ها در شمال شرقی، در زمان وی ایران از آرامش نسبی برخوردار بود. با توجه به اعتیاد این شاه به مواد مخدر و تربیت در حرمسرا ، نه توانایی و نه علاقه دخالت در امور مملکتی را داشت و امور را به وزیر خود سارو تقی اعتمادالدوله و رستم خان سپهسالار سپرده بود.در زمان این پادشاه ، سرداران بزرگ زمان شاه عباس مانند امامقلی خان ، داوود خان گرجی و علیمردان خان یا به قتل رسیدند یا از کار برکنار شدند . در گرجستان ، قندهار ، قزوین و گیلان شورش برپا شد .

شاه صفی اول
تصویر شاه صفی در کتاب سفرنامه آدام اولئاریوس
دوران	۱۰۰۷ - ۱۰۲۱ خورشیدی ۱۰۳۸ - ۱۰۵۲ قمری ۱۶۲۹ - ۱۶۴۲ میلادی
تاجگذاری	۲۹ ژانویه ۱۶۲۹^[۱] جمادی‌الاولی ۱۰۳۸ قمری^[۲]
نام کامل	ابوالمظفر شاه صفی بن فیضی میرزا الحسینی الموسوی الصفوی بهادر خان، شاهنشاه ایران^[۳]
لقب(ها)	مرشد کامل
زادروز	۱۶۱۱ میلادی^[۴]
مرگ	۱۲ مه ۱۶۴۲
محل مرگ	کاشان^[۵]
آرامگاه	قم حرم حضرت معصومه
پیش از	شاه عباس دوم
پس از	شاه عباس بزرگ
دودمان	صفویان
پدر	محمد باقر صفی میرزا
مادر	حورنیاز خانم (یا حورینام خانم / حوریناز خانم)^[۶]^[یادداشت ۱]
دین	مسلمان شیعه

                                                            هادی عبداللهی

شاه صفی دوم

شاه صفی دوم یا شاه سلیمان (تولد ۱۰۲۶ - مرگ پنجشنبه ۸ مرداد ۱۰۷۳) فرزند ارشد شاه عباس دوم و پادشاه صفوی بین سالهای ۱۰۴۵ تا ۱۰۷۳ بود نام مادر وی نکیهت کهن نام بود. وی پس از مرگ پدرش در حالیکه از ابتدای زندگی طبق رسمی که از زمان شاه عباس اول وجود داشت در حرمسرا رشد کرده بود، در روز دوشنبه ۱۰ آبان ۱۰۴۵ تاج‌گذاری کرد.

شاه سلیمان
دوران	پادشاه سلسله صفوی
تاجگذاری	دوشنبه ۱۰ آبان ۱۰۴۵
زادروز	۱۰۲۶
پیش از	شاه سلطان حسین
پس از	شاه عباس دوم
پدر	شاه عباس دوم
مادر	نکیهت خانم
دین	اسلام

                                                                             هادی عبداللهی

شاه سلطان حسین

شاه سلطان حسین (حکومت: ۱۱۰۵-۱۱۳۵ه‍. ق/۱۶۹۴-۱۷۲۲م) آخرین پادشاه از دودمان صفوی بود که به مدت ۳۰ سال حکومت کرد. او در ۱۴ ذیحجه سال ۱۱۰۵ هجری قمری (۶ اوت ۱۶۹۴ میلادی) تاج‌گذاری کرد و حکومتش با قیام افغان‌ها به رهبری محمود هوتکی و سقوط اصفهان پایتخت کشور در ۱۱۳۵ هجری قمری (۱۷۲۲ میلادی) به پایان رسید. پایان سلطنت او فروپاشی عملی دودمان دیرپای صفویه را نیز رقم زد.

شاه سلطان حسین
دوران	پادشاه سلسله صفوی
تاجگذاری	۱۴ ذیحجه سال ۱۱۰۵ هجری قمری
پس از	شاه سلیمان
همسر	همسران بسیار
پدر	شاه سلیمان صفوی
دین	اسلام

                                                                                       

                                                               هادی عبداللهی

شاه عباس دوم *

شاه عباس دوم هفتمین پادشاه دودمان صفوی ایران بود.

شاه عباس دوم که از ۱۰۲۱ تا ۱۰۴۵ خورشیدی (۲۴ سال) پادشاهی کرد فرزند و جانشین شاه صفی بود.

زندگی [ویرایش]

شاه عباس دوم در ۱۶ صفر سال ۱۰۵۲ قمری مصادف با ۱۵ مه ۱۶۴۲ میلادی در سن ده سالگی تاجگذاری کرد. او به سبب سن کم، تجربه کشورداری نداشت و زمام امور عملاً در دست وزیر اعظمش ساروتقی و پس از وی خلیفه سلطان و محمد بیگ متمرکز بود.

در زمان وی با وجود اعتدال نسبی شاه به مذهب، نسبت به کلیمیان و ارامنه تبعیضهایی ایجاد می شد که از آنجمله می توان به اشراف اجباری کلیمیان به دین اسلام و ممنوئیت فروش شراب ارامنه به مسلمانان یاد کرد.

شاه عباس دوم از مصاحبت با دانشمندان لذت می‌برد و در دربار وی همواره مباحث علمی برقرار بود. شاه عباس دوم را می توان فرزند خلف شاه عباس بزرگ نامید چراکه در زمان وی دگر باره فرهنگ و اقتصاد رونقی تازه گرفت. در این زمان به سبب بسته شدن بازار چین، ساختِ چینیِ ایرانیِ نمونه برداری شده از چین به مقدار زیاد، برای مصرف داخلی و بخصوص صادرات به اروپا رونق یافت. شاه عباس دوم به گسترش بناهای اصفهان اهمیت زیادی داد و در زمان وی بود که پل خواجو و قصر چهل ستون ساخته شدند.

شاه عباس دوم اهل هنر بود و هنرمندان و نقاشان بسیاری در زمان وی اثار زیبائی پدید آوردند. ازآنجمله می توان از شفیع عباسی، علی قلی جبه‌دار، محمد زمان و معین مصور نام برد.

کشور، بجز دوران فتح دوبارهً قندهار، از آرامش نسبی برخوردار بود و بازپسگیری قندهار توسط سپاه شاه به اهمیت وی افزود.

شاه عباس دوم

جای حکومت	ایران
دودمان	هفتمین پادشاه دودمان صفوی
تاجگذاری	۱۶ صفر ۱۰۵۲ ۱۰۲۱ خورشیدی ۱۵ مه ۱۶۴۲
زادروز	۱۶۳۳ (میلادی)
پایان حکومت	۱۰۴۵ خورشیدی
درگذشت	۱۶۶۶ (میلادی)
شاهنشاه پیشین	شاه صفی
شاهنشاه پسین	شاه سلیمان
وزیران سرشناس	ساروتقی , خلیفه سلطان و محمد بیگ

---

                                                         

              هادی عبداللهی

---

شاه عباس یکم

شاه عباس بزرگ یا شاه عباس یکم (۹۹۶-۱۰۳۸ه‍. ق / ۱۵۸۷-۱۶۲۹م) نامدارترین شهریار دوران صفوی است. او فرزند شاه محمد خدابنده و پنجمین شاه از دودمان صفوی است که بر ایران به مدت بیش از ۴۲ سال با اقتدار شهریاری نمود.

شاه عباس در هجده سالگی قزوین را متصرف شد و خود را شاه ایران خواند. او برای آنکه خیالش از سوی عثمانی آسوده گردد، پیمان نامهٔ صلح با آن کشور بست و باختر ایران را به آنان واگذارد. سپس به بهینه‌سازی امور درونکشوری و فرونشاندن شورش استان‌ها پرداخت.

او نخست ازبکان را شکست داد و سپس به جنگ با عثمانی درآمد. او در سه نوبت با عثمانی جنگید و در هر سه بار پیروز شد. همچنین دو بار به گرجستان حمله کرد و آن را غارت کرد.

از واپسین لشکرکشی‌های او می‌توان فتح قندهار و آزادسازی جزایر و بنادر خلیج فارس از دست پرتغال را نام برد. در زمان شاه عباس درآمد نقدی و غیر نقدی کشور بالا رفت و همچنین بازرگانی با کشورهای بیگانه افزایش یافت. او بسیاری از نقاط کشور را آباد کرد و بناهای بسیاری ساخت که هنوز برخی از آنها پابرجاست.

شاه عباس در گذار زندگی یکی از فرزندانش را کشت و دو تن دیگر را کور کرد و دو پسر دیگرش نیز در کودکی مردند؛ بدین شیوه در هنگام مرگ جانشین شایسته‌ای از خود بازنگذاشت و به ناچار نوه او با نام شاه صفی به پادشاهی رسید.

شاه عباس یکم
دوران	پادشاه سلسله صفوی والی هرات
تاجگذاری	۹۸۹ (قمری)
لقب(ها)	عباس میرزا
زادروز	۱ رمضان ۹۷۸ (قمری) ۲۷ ژانویه ۱۵۷۱ (میلادی)
زادگاه	هرات
مرگ	جمعه ۲۴ جمادی‌الاول ۱۰۳۸ (قمری) ۱۹ ژانویه ۱۶۲۹ (میلادی)
محل مرگ	کاخ اشرف (بهشهر کنونی در استان مازندران)
آرامگاه	کاشان
پیش از	شاه صفی
پس از	شاه محمد خدابنده
همسر	همسران بسیار
پدر	شاه محمد خدابنده
مادر	خیرالنساء بیگم
فرزندان	محمدباقر میرزا, حسن میرزا, سلطان محمد میرزا, اسماعیل میرزا, امام قلی میرزا, شاهزاده بیگم , زبیده بیگم, خان آغا بیگم, حوا بیگم,شهربانو بیگم, ملک نسا بیگم
دین	اسلام

---

                                                                             هادی عبداللهی

---

شاه اسماعیل د وم

شاه اسماعیل دوم (تولد: ۹۱۶ برابر ۱۵۳۷ میلادی - مرگ: ۳ آذر ۹۵۶ برابر ۲۴ نوامبر ۱۵۷۷) سومین پادشاه سلسلهٔ صفوی در ایران بود. در کتاب‌های تاریخ گذشته از او با عنوان اسماعیل میرزا نیز یاد شده‌است.

او فرزند چهارم شاه تهماسب یکم صفوی بود که در زمان حیات پدرش به علت سوء رفتار در قلعهٔ قهقهه محبوس شد و به مدت نزدیک ۲۰ سال و تا زمان مرگ پدرش در آن جا زندانی بود. پس از مرگ شاه تهماسب با دسیسه‌چینی بخشی از قبایل قزلباش و کشته شدن فرزند دیگر شاه تهماسب به نام حیدر میرزا توسط قزلباشان طرفدارش به حکومت رسید. رفتار اسماعیل به علت مدت زیاد محبوس بودن به‌شدت خشن بود.

هادی عبداللهی

شاه اسماعیل یـــــکم

شاه ابوالمظفر بن شیخ حیدر بن شیخ جنید معروف به شاه اسماعیل یکم مؤسس سلسله پادشاهی صفوی.، حکمرانی او به 2 دلیل نقطه عطفی در تاریخ تاریخ ایران است. دلیل اول این است که بعد از حمله اعراب به ایران، به مدت 8 و نیم قرن هیچ خاندان ایرانی بر ایران به صورت مستقل حکمرانی نداشت، بلکه ایران توسط خلفای عرب، سلطان ترک، خان‌های مغول اداره می‌شد؛ اگر چه در این مدت آل بویه (حک 334-447 ه.ق/ 945-1055 م) حکمرانی می‌کرده‌اند، اما آنها بر بخشی از ایران حاکم بوده‌اند. دلیل دوم، اعلام رسمی مذهب شیعه عثنی عشری بود.

اسماعیل یکم صفوی
تصویری از شاه اسماعیل از هنرمند ناشناس ونیزی در قرون وسطا، نسخه اصلی در موزه فلورانس نگهداری می‌شود
دوران	۹۰۳ - ۸۸۱ خورشیدی ۹۳۰ - ۹۰۸ قمری ۱۵۲۴ - ۱۵۰۲ میلادی
لقب(ها)	پادشاه صفویه، مرشد کامل
زادروز	۲۶ تیر ۸۶۶ خورشیدی ۱۷ ژوئیه ۱۴۸۷
زادگاه	اردبیل
مرگ	۲ خرداد ۹۰۳ خورشیدی ۲۳ مه ۱۵۲۴ ۳۶ سال
محل مرگ	اردبیل
آرامگاه	اردبیل ‏۲۹٫۵۵″ ۱۷′ ۴۸°شرقی ‏۵۳٫۹۷″ ۱۴′ ۳۸°شمالی
پیش از	شاه طهماسب یکم
پس از	وجود نداشت
دودمان	صفویان
پدر	شیخ حیدر
مادر	مارتا
دین	مسلمان شیعه

                                                                                           هادی عبداللهی

---

                                                                                          

قاجار

قاجار، قاجاریه یا قاجاریان دودمانی بودند که از حدود سال ۱۱۷۴ تا ۱۳۰۴ بر ایران فرمان راندند. بنیانگذار این سلسله آقامحمد خان است که رسماً در سال ۱۱۷۴ در تهران تاجگذاری کرد و آخرین پادشاه قاجار، احمدشاه است که در سال ۱۳۰۴ برکنار شد و رضاشاه پهلوی، جای او را گرفت.

ایران در زمان حکمرانی قاجارها درگیر جنگ‌های متعددی شد و بخش‌های زیادی از خاک خود را به‌ویژه به روسیه از دست داد. دودمان قاجار در تاریخ ایران به بی‌کفایتی مشهور است و در این دوره اقتصاد ایران رو به قهقرا گذاشت.

خاندان قاجار از خاندان‏های بزرگ ایران است. اعضای این خاندان، از نوادگان پسری شاهزادگان قاجار هستند. پس از اجباری شدن نام خانوادگی و شناسنامه در دورهٔ رضا شاه، هر کدام از شاخه‏های این خانواده نامی انتخاب کردند که اغلب برگرفته از نام یا لقب شاهزاده‏ای بود که نسب به او می‏رساندند. اکنون بسیاری از نوادگان قاجار در ایران، آذربایجان، اروپا و آمریکا زندگی می‏کنند.

سرود سلامتی شاه
نقشه ایران تحت سلسله قاجار در قرن ۱۹.
پایتخت	تهران
زبان‌(ها)	فارسی
دولت	سلطنت مطلقه تا ۱۹۰۶ سلطنت مشروطه تا ۱۹۲۵
شاه
- ۱۷۹۴-۱۷۹۷	آقا محمد خان قاجار(اولین)
- ۱۹۰۹-۱۹۲۵	احمد شاه قاجار(آخرین)
نخست وزیر
- ۱۹۰۶	میرزا نصرالله خان(اولین)
- ۱۹۲۳-۱۹۲۵	رضا خان میر پنج(آخرین)

---

                                                                          هادی عبداللهی

---

میرزا تقی خان صدر اعظم قاجاریه

                                          بسم الله  الرحمن الرحیم

«میرزا محمد تقی‌خان فراهانی» (۱۲۳۰–۱۱۸۶) مشهور به امیرکبیر، یکی از صدراعظم‌های ایران در دوره ناصرالدین‌شاه قاجار بود. اصلاحات امیرکبیر اندکی پس از رسیدن وی به صدارت آغاز گشت و تا پایان صدارت کوتاه او ادامه یافت. مدت صدارت امیر کبیر ۳۹ ماه (سه سال و سه ماه) بود. وی مؤسس دارُالفُنون بود که برای آموزش دانش و فناوری جدید به فرمان او در تهران تأسیس شد. همچنین انتشار روزنامه وقایع اتفاقیه از جمله اقدامات وی به‌شمار می‌آید. امیرکبیر پس از این که با توطئه اطرافیان شاه از مقام خود برکنار و به کاشان تبعید شد، در حمام فین به دستور ناصرالدین‌شاه به قتل رسید. پیکر وی در شهر کربلا به خاک سپرده شده‌است.

امیرکبیر

شناسنامه
نام کامل	میرزا تقی‌خان فراهانی
سرشناس به	امیرکبیر
زادروز	۱۱۸۶ خورشیدی
زادگاه	روستای هزاوه، از توابع فراهان، ایران
تاریخ مرگ	۲۰ دی ۱۲۳۰
جایگاه مرگ	باغ فین کاشان، ایران
همسر	عزت‌الدوله، خواهر ناصرالدین‌شاه- جان جان خانم
فرزندان	تاج الملوک (ام الخاقان)ملکه‌ی مظفر الدین شاه- میرزا احمد خان(امیر زاده)- سلطان خانم- همدم الملوک خانم
اطلاعات سیاسی
سمت	صدراعظم
کارها	موسس مدرسه دارُالفُنون انتشار روزنامه وقایع اتفاقیه رسیدگی به وضع مالیه
پادشاه	ناصرالدین‌شاه
پس از	میرزا آقاسی وبگاه رسمی =
پیش از	میرزا آقاخان نوری

---

                                                                                هادی عبداللهی

---

احمد شاه

احمدشاه قاجار (۱۲۷۵ تبریز-۱۳۰۸ پاریس) هفتمین و آخرین پادشاه قاجار در ایران بوده‌است. او دومین پسر محمدعلی‌شاه و نخستین فرزند پسر او از ملکه جهان بود که در هنگام ولیعهدی پدرش در تبریز به دنیا آمد و پس از فتح تهران و خلع محمدعلی‌شاه، توسط مجلس عالی رجال و بزرگان مملکت در ۱۲سالگی به سلطنت رسید. تا رسیدن او به سن بلوغ و تاج‌گذاری در تیر ۱۲۹۳ خورشیدی، ابتدا عضدالملک و سپس ناصرالملک از سران ایل قاجار نایب‌السلطنه بودند.

احمد شاه قاجار

جای حکومت	ایران
دودمان	قاجار
تاجگذاری	۱۲۹۳ خورشیدی تهران
لقب	احمد میرزا
زادروز	بهمن ۱۲۷۵ خورشیدی، ۲۷ شعبان ۱۳۱۴قمری تبریز، ایران
پایان حکومت	۴ اردیبهشت ۱۳۰۵ خورشیدی
درگذشت	اسفند ۱۳۰۸ خورشیدی پاریس، فرانسه
نام پدر	محمدعلی شاه قاجار
شاهنشاه پیشین	محمدعلی شاه قاجار
شاهنشاه پسین	رضا شاه پهلوی
دین	اسلام
همسران	لیدا جهانبانی بدرالملوک والا (دختر ظهیرالسلطان والا) خانم‏خانما معزی (نوه معزالدوله) دل‏آرام خانم ‏فاطمه خانم
فرزندان	ایراندخت همایوندخت مریم‏دخت فریدون میرزا
وزیران سرشناس	مشیرالدوله, مشیرالدوله پیرنیا, قوام‌السلطنه,وثوق‌الدوله, رضاخان سردارسپه هادی عبداللهی