شاه صفی اول
شاه صفی از پادشاهان دودمان صفوی ایران است که از ۱۰۰۷ تا ۱۰۲۱ خورشیدی مصادف ۱۶۲۹ تا ۱۶۴۲ میلادی و یا ۱۰۳۸ تا ۱۰۵۲ هجری قمری به مدت ۱۴ سال پادشاهی کرد. شاه صفی ششمین شاه صفوی و جانشین شاه عباس یکم بود. او به خاطر ترس از دست دادن حکومت، بسیاری از اطرافیان خود، از جمله شاهزادگان صفوی و بزرگان گرجی را به قتل رسانید. در سال اول سلطنتش شهر مشهد مورد هجوم خان ازبک[۷][یادداشت ۲] واقع شد، اما سرانجام ازبکان شکست خوردند و به فرارود گریختند. سلطان مراد، پادشاه عثمانی به محض آگهی از درگذشت شاه عباس ، به آذربایجان و بغداد لشکر کشید که در آذربایجان کاری از پیش نبرد، اما در بغداد در نهایت پیروز شد و با پیمان ذهاب، بغداد به صورت همیشگی جزو خاک عثمانی شد. با وجود از دست دادن بغداد و یورشهای پیاپی ازبکها در شمال شرقی، در زمان وی ایران از آرامش نسبی برخوردار بود. با توجه به اعتیاد این شاه به مواد مخدر و تربیت در حرمسرا ، نه توانایی و نه علاقه دخالت در امور مملکتی را داشت و امور را به وزیر خود سارو تقی اعتمادالدوله و رستم خان سپهسالار سپرده بود.در زمان این پادشاه ، سرداران بزرگ زمان شاه عباس مانند امامقلی خان ، داوود خان گرجی و علیمردان خان یا به قتل رسیدند یا از کار برکنار شدند . در گرجستان ، قندهار ، قزوین و گیلان شورش برپا شد .
| شاه صفی اول | |
|---|---|
تصویر شاه صفی در کتاب سفرنامه آدام اولئاریوس | |
| دوران | ۱۰۰۷ - ۱۰۲۱ خورشیدی ۱۰۳۸ - ۱۰۵۲ قمری ۱۶۲۹ - ۱۶۴۲ میلادی |
| تاجگذاری | ۲۹ ژانویه ۱۶۲۹[۱] جمادیالاولی ۱۰۳۸ قمری[۲] |
| نام کامل | ابوالمظفر شاه صفی بن فیضی میرزا الحسینی الموسوی الصفوی بهادر خان، شاهنشاه ایران[۳] |
| لقب(ها) | مرشد کامل |
| زادروز | ۱۶۱۱ میلادی[۴] |
| مرگ | ۱۲ مه ۱۶۴۲ |
| محل مرگ | کاشان[۵] |
| آرامگاه | قم حرم حضرت معصومه |
| پیش از | شاه عباس دوم |
| پس از | شاه عباس بزرگ |
| دودمان | صفویان |
| پدر | محمد باقر صفی میرزا |
| مادر | حورنیاز خانم (یا حورینام خانم / حوریناز خانم)[۶][یادداشت ۱] |
| دین | مسلمان شیعه |
هادی عبداللهی![]()
![]()
![]()
![]()
+ نوشته شده در دوشنبه هفتم اسفند ۱۳۹۱ ساعت توسط کارگروه نخبگان
|